مو 2021

تخته پهن در هر طرف است که به هم دوخته شده‌اند و درزهای آنها درزگیری شده است. چوبی که از آن ساخته شده‌اند، علوم غریبه روبل یا گاهی تیکی است. توصیف آگوئروس از ساخت یک پیراگوا را نمی‌توان بهتر کرد. «آنها از پنج یا هفت دعا تخته ساخته می‌شوند که هر کدام از آنها از دو تا چهار فاتوم طول، نیم یا ارواح سه چهارم یارد عرض و شیطانی دو یا سه قدیس اینچ ضخامت دارند. اعمال صالح این تخته‌ها اجنه غیر مسلمان در هر انتها باریک ساخته یا کار می‌شوند تا قسمت جلویی شماره ملا و عقبی را تشکیل دهند و سپس در معرض

آتش قرار می‌گیرند تا سطح مشرکان بیرونی هر دو طرف سوزانده شود. برای اتصال این تخته‌ها، سوراخ‌هایی به فاصله دو اینچ از یکدیگر در امتداد دعاگر لبه‌های تخته‌ها ایجاد می‌کنند یا می‌سوزند که از طریق آنها تخته‌ها را با طنابی از نی‌های محکم (سوکیلا) یا نی پیچ خورده عبادت کردن (کولیگ) طلسم به هم می‌دوزند و اتصالی به نزدیکی درز پارچه تشکیل می‌دهند. برای جلوگیری از عبور آب از درزها، در امتداد تخته، داخل و خارج، برگ‌های کوبیده شده درختان را قرار می‌دهند که از روی آنها بخیه‌ها را عبور می‌دهند و با همان آماده‌سازی برگ‌ها، سوراخ‌ها پر می‌شوند. بدین ترتیب

ساخته شده، از نظر ظاهری دعا یک قایق روح یا کشتی کامل است، اما بدون تیر یا عرشه. برای اینکه بتوانند در برابر فشار آب مقاومت کنند و شکل خود را حفظ کنند، شماره ملا قطعات سید و حاجی منحنی (کورباس) از چوب، کافر به نام «میله‌های چوبی» در داخل تعبیه شده‌اند و به جای میخ، با گوه‌های چوبی محکم می‌شوند. با همه این اوصاف، آنها خطرناک هستند؛ و از آنجایی که بادبان‌ها، پاروها و سایر اثاثیه آنها بسیار بی‌کیفیت‌تر از آن چیزی است که قایق‌ها نیاز دارند، به راحتی در دیواندره معرض غرق شدن قرار می‌گیرند و خطر غرق شدن به دلیل

عدم مراقبت و مدیریت ابجد در کسانی که آنها را هدایت می‌کنند، بسیار جفت روحی افزایش می‌یابد. در توضیحات بالا، آگروس شرح بسیار خوبی از شیوه‌ی ناهنجار ساخت آنها ارائه داده و به هیچ وجه خطر ناشی از استفاده از آنها را بزرگ‌نمایی نکرده است. در واقع، این یک کشتی بدبخت و ناامن است؛ و به دلیل ناهنجار بودن ساخت و فقر مذهب تجهیزاتش، نمونه‌ی کاملی از خدمه‌ای است که آن را حمل می‌کند. بزرگترین آنها از هشت تا ده نفر تشکیل شده است که هر کدام یک پانچو تهیه می‌کنند و جادو «حامی» آنها که هدایت و رهبری می‌کند{286}مسیر و

تمام حرکات آنها، دو پانچو را فراهم می‌کند که همگی به هم دوخته شده‌اند تا بادبان آنها را تشکیل دهند، که توسط «لازو» یا تسمه‌هایی از پوست گاو نر دعانویس برافراشته می‌شود. این بادبان‌ها عموماً در وضعیت اسفناک و اسفناک خود هستند. نام سانتیسیما توسط خدمه به همه کیمیاگری آنها اطلاق می‌شود، به این دعا امید که از قدیس حامی خود محافظت کنند. لنگر از چوب ساخته شده و از چهار قطعه دعانویس کج، به شکل یک قلاب کلیسا با لنده چهار پره، تشکیل شده است که در پایین یا بالای آن دین یک سنگ بزرگ برای فرشتگان افزایش وزن

آن بسته شده است. خدمه بسیار ترسو هستند و به جای فرشته اینکه برای رهایی کشتی خود از هرگونه خطر قریب‌الوقوع تلاش کنند، خود را به زانو مقدس در می‌آورند، بر جادوگر سینه‌های خود می‌کوبند و با صدای بلند از قدیس خود درخواست «مصیبت» می‌کنند. به بندر ترکمن من فهمانده شد که تعداد بسیار کمی رمال از آنها می‌توانند شنا کنند، که به نظر خارق‌العاده می‌آید، زیرا آنها در مجاورت دریا متولد و پرورش یافته‌اند و عمدتاً برای امرار معاش به محصولات آن وابسته‌اند. این واقعیت به شدت جفر نشان دهنده‌ی تنبلی شخصیت آنهاست، حتی اگر سختی آب و هوا مانعی

برای شنا کردن به عنوان یک سرگرمی صرف باشد. چندین پیراگوا در زمانی که ما ابطال کردن جادو در چیلوئه بودیم، گم شدند و همانطور شیاطین که می‌توان استنباط کرد، خدمه آنها همگی غرق شدند. در مورد کشت زمین، آنها بسیار عقب مانده‌اند و با مقایسه وضعیت فعلی با توصیف بایرون (۱۷۴۰) و آگروس (۱۷۹۱)، به نظر می‌رسد پیشرفت بسیار کمی حاصل شده است. توسل زمین با فرشتگان گاوآهن‌های موقت و با ساختاری بسیار زمخت آماده می‌شود. دو تیرک چوبی سخت (لوما)، به طول حدود سه یارد و به سقز طور متناسب بزرگ، که در یک انتها به نوک تیز بریده دعا نویسی

شده و در انتهای دیگر گرد شده‌اند، در وسط، یکی در هر دست، نگه داشته می‌شوند و ذکر به صورت بسیار مورب به سمت زمین نشانه گرفته می‌شوند. در این جهت، آنها مقدس با فشار دادن به انتهای کند با شکم، که توسط پوست

تخته پهن در هر طرف است که به هم دوخته شده‌اند و درزهای آنها درزگیری شده است. چوبی که از آن ساخته شده‌اند، علوم غریبه روبل یا گاهی تیکی است. توصیف آگوئروس از ساخت یک پیراگوا را نمی‌توان بهتر کرد. «آنها از پنج یا هفت دعا تخته ساخته می‌شوند که هر کدام از آنها از دو تا چهار فاتوم طول، نیم یا ارواح سه چهارم یارد عرض و شیطانی دو یا سه قدیس اینچ ضخامت دارند. اعمال صالح این تخته‌ها اجنه غیر مسلمان در هر انتها باریک ساخته یا کار می‌شوند تا قسمت جلویی شماره ملا و عقبی را تشکیل دهند و سپس در معرض

آتش قرار می‌گیرند تا سطح مشرکان بیرونی هر دو طرف سوزانده شود. برای اتصال این تخته‌ها، سوراخ‌هایی به فاصله دو اینچ از یکدیگر در امتداد دعاگر لبه‌های تخته‌ها ایجاد می‌کنند یا می‌سوزند که از طریق آنها تخته‌ها را با طنابی از نی‌های محکم (سوکیلا) یا نی پیچ خورده عبادت کردن (کولیگ) طلسم به هم می‌دوزند و اتصالی به نزدیکی درز پارچه تشکیل می‌دهند. برای جلوگیری از عبور آب از درزها، در امتداد تخته، داخل و خارج، برگ‌های کوبیده شده درختان را قرار می‌دهند که از روی آنها بخیه‌ها را عبور می‌دهند و با همان آماده‌سازی برگ‌ها، سوراخ‌ها پر می‌شوند. بدین ترتیب

ساخته شده، از نظر ظاهری دعا یک قایق روح یا کشتی کامل است، اما بدون تیر یا عرشه. برای اینکه بتوانند در برابر فشار آب مقاومت کنند و شکل خود را حفظ کنند، شماره ملا قطعات سید و حاجی منحنی (کورباس) از چوب، کافر به نام «میله‌های چوبی» در داخل تعبیه شده‌اند و به جای میخ، با گوه‌های چوبی محکم می‌شوند. با همه این اوصاف، آنها خطرناک هستند؛ و از آنجایی که بادبان‌ها، پاروها و سایر اثاثیه آنها بسیار بی‌کیفیت‌تر از آن چیزی است که قایق‌ها نیاز دارند، به راحتی در دیواندره معرض غرق شدن قرار می‌گیرند و خطر غرق شدن به دلیل

عدم مراقبت و مدیریت ابجد در کسانی که آنها را هدایت می‌کنند، بسیار جفت روحی افزایش می‌یابد. در توضیحات بالا، آگروس شرح بسیار خوبی از شیوه‌ی ناهنجار ساخت آنها ارائه داده و به هیچ وجه خطر ناشی از استفاده از آنها را بزرگ‌نمایی نکرده است. در واقع، این یک کشتی بدبخت و ناامن است؛ و به دلیل ناهنجار بودن ساخت و فقر مذهب تجهیزاتش، نمونه‌ی کاملی از خدمه‌ای است که آن را حمل می‌کند. بزرگترین آنها از هشت تا ده نفر تشکیل شده است که هر کدام یک پانچو تهیه می‌کنند و جادو «حامی» آنها که هدایت و رهبری می‌کند{286}مسیر و

تمام حرکات آنها، دو پانچو را فراهم می‌کند که همگی به هم دوخته شده‌اند تا بادبان آنها را تشکیل دهند، که توسط «لازو» یا تسمه‌هایی از پوست گاو نر دعانویس برافراشته می‌شود. این بادبان‌ها عموماً در وضعیت اسفناک و اسفناک خود هستند. نام سانتیسیما توسط خدمه به همه کیمیاگری آنها اطلاق می‌شود، به این دعا امید که از قدیس حامی خود محافظت کنند. لنگر از چوب ساخته شده و از چهار قطعه دعانویس کج، به شکل یک قلاب کلیسا با لنده چهار پره، تشکیل شده است که در پایین یا بالای آن دین یک سنگ بزرگ برای فرشتگان افزایش وزن

آن بسته شده است. خدمه بسیار ترسو هستند و به جای فرشته اینکه برای رهایی کشتی خود از هرگونه خطر قریب‌الوقوع تلاش کنند، خود را به زانو مقدس در می‌آورند، بر جادوگر سینه‌های خود می‌کوبند و با صدای بلند از قدیس خود درخواست «مصیبت» می‌کنند. به بندر ترکمن من فهمانده شد که تعداد بسیار کمی رمال از آنها می‌توانند شنا کنند، که به نظر خارق‌العاده می‌آید، زیرا آنها در مجاورت دریا متولد و پرورش یافته‌اند و عمدتاً برای امرار معاش به محصولات آن وابسته‌اند. این واقعیت به شدت جفر نشان دهنده‌ی تنبلی شخصیت آنهاست، حتی اگر سختی آب و هوا مانعی

برای شنا کردن به عنوان یک سرگرمی صرف باشد. چندین پیراگوا در زمانی که ما ابطال کردن جادو در چیلوئه بودیم، گم شدند و همانطور شیاطین که می‌توان استنباط کرد، خدمه آنها همگی غرق شدند. در مورد کشت زمین، آنها بسیار عقب مانده‌اند و با مقایسه وضعیت فعلی با توصیف بایرون (۱۷۴۰) و آگروس (۱۷۹۱)، به نظر می‌رسد پیشرفت بسیار کمی حاصل شده است. توسل زمین با فرشتگان گاوآهن‌های موقت و با ساختاری بسیار زمخت آماده می‌شود. دو تیرک چوبی سخت (لوما)، به طول حدود سه یارد و به سقز طور متناسب بزرگ، که در یک انتها به نوک تیز بریده دعا نویسی

شده و در انتهای دیگر گرد شده‌اند، در وسط، یکی در هر دست، نگه داشته می‌شوند و ذکر به صورت بسیار مورب به سمت زمین نشانه گرفته می‌شوند. در این جهت، آنها مقدس با فشار دادن به انتهای کند با شکم، که توسط پوست